با پیشرفت علوم و صنعتی شدن جوامع، روابط انسانی و مناسبات موجود در جوامع، شکل پیچیده ای به خودش گرفته است. شاید تصوّر اینکه امروزه فقط پدر و مادر و یا معلّم در تربیت فرزند دخالت دارند، تصوّر درستی نباشد.

ادگیری ها متحوّل شده، به دلیل جذّابیّتی که در کالاهای رسانه ای وجود دارد، بیشتر گرایش ها در علم آموزی به سمت استفاده از این نوع ابزار (به جای کتاب و مدرسه) رفته است.
جدای از تلویزیون، ابزارهای دیگری مثل ماهواره ها، تلفن های همراه، اینترنت، کارتون ها، بازی های رایانه ای، حتّی محافل دوستانه و... عواملی هستند که همه جامعه، از جمله کوچکترها در معرض آسیب های اون هستند.
به عبارت دیگر این روزها، مومن بودن به تنهایی کافی نیست، باید به فکر حفظ ایمان بود. کافی است که به دعوت یک دوست پاسخ مثبت بدهی. همین یک مجلس، همین یک میهمانی مسیر زندگی را عوض خواهد کرد. همان مجالس گناهی که امام صادق علیه السلام در مورد آن می فرماید: «برای مؤمن شایسته نیست كه در مجلسی بنشیند كه در آن معصیت خداوند انجام می شود و او توانایی تغییر آن را ندارد..» (1)؛ یعنی جایی نرو که گناه انجام می شود و تو توان نهی از اون رو نداری.البتّه سختی حفظ ایمان در همه زمانها وجود داشته، ولی از دید روایات، این مساله از نکات بارز آخرالزمان هست؛ پیامبر اکرم می فرماید: «زمانی بر مردم می آید که ماندن بر دین حق مانند نگه داشتن گلوله آتش در دست است». (2) (این روایت از امام صادق علیه السلام هم روایت شده)

به نظر می رسد دلیل این مساله را می توان در همان پیچیده شدن روابط و مناسبات اجتماعی و همچنین خارج شدن امر تربیت از انحصار خانواده ها دانست.

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم