ما عروسک های خیمه شب بازی نبودیم .

ما را در شبی تاریک به بهانه نمایش بردند و بزک کردند و یادمان دادند که چگونه خودمان را بیاراییم و در صحنه ی نمایش خود را نشان دهیم .

وقتی خوب سرگرم نمایش شدیم ؛ رهایمان کردند و فراموش کردیم که در صحنه ی نمایش بودیم

گمان کردیم که مشغول زندگی خود بودیم و اینگونه پس از نمایش یادمان رفت که " حجابی " داشتیم .

یادمان رفت که " انسانیم " و عریانی با فطرت انسانی ما منافات دارد .

یادمان رفت که " معصومیتی " داشتیم که برباد رفته است